Het afgelopen levensjaar heeft in het teken gestaan van afscheid nemen en afronden. In welke vorm dan ook. Beseffen en inzichten verkrijgen. Groeien en opnieuw starten. Vandaag ga ik een nieuw levensjaar tegemoet en voel ik aan alles dat deze maand ook echt de afsluiting is van die periode die vanaf nu achter me ligt.  De cirkel is rond.  Wat eens was, is niet meer. En wat niet meer is, heeft een plek gekregen.

Met het inluiden van de lente ligt er een nieuwe wereld aan mijn voeten.  Een wereld, met onbewandelde wegen, nieuwe mogelijkheden en uitdagingen. Onverwachte ontmoetingen en verbindingen. Een spannende tijd, waar ik nu al met volle teugen van geniet. Dat beloofd veel goeds.

De pijn die verbonden is bij ieder afzonderlijk afscheid de afgelopen tijd is goed geweest. Het heeft me naar een goede plek gebracht. Hoe triest of jammer ieder verhaal op zich dan ook mag zijn. Het is zoals het hoorde te zijn. Loslaten hoeft niet altijd slecht of moeilijk te zijn. Soms is het er ook gewoon tijd voor.

De tijd van achterom kijken is voorbij. Mijn gevoel duwt me de juiste richting op en ik kan alleen maar volgen. Zonder angst of verleden zet ik onbevangen mijn eerste stappen dit levensjaar. Ik laat de zon mijn hart beschijnen en ben  nieuwsgierig naar iedere dag die nog gaat komen.

Vandaag ben ik 38 jaar geworden!

Ik ben er klaar voor!

Laat mij die lente maar voelen.