Vrij

In de momenten van rust, vind ik mezelf. In de stilte van het naar binnengaan, beland ik op de plaats waar mijn alleswetende ik zich bevind. Mijn ik die mij leid en de weg weet te vinden naar de juiste antwoorden. Antwoorden die mij doen inzien dat iets goed of slecht is voor mij of zelfs voor mijn omgeving. Het geleid worden door mijn intuïtie geeft me rust en sterkt mij in alles wat ik doe.

Zoals iedereen blijf ook ik zoeken naar bepaalde antwoorden of inzichten maar ik durf er wel op te vertrouwen dat zolang ik bij mezelf blijf ik geen verkeerde keuzes kan maken. Een vertrouwen dat gegroeid is door de ervaringen uit mijn leven. Waarin het juist negeren van mezelf me op een totaal verkeerde weg bracht.

Dat vertrouwen geeft een gevoel van vrij zijn. De een noemt het geloof en ervaart diezelfde vrijheid in zijn godsdienst. Ik noem het geloof in mezelf. Waardoor mijn zelfvertrouwen enorm is en ik om die reden niet snel van mijn stuk gebracht kan worden.

Ik merk dan ook aan mezelf, als er momenten zijn waarin ik mezelf niet voldoende kan afzonderen of beter gezegd tot mezelf kan komen, ik onrustiger word. Omdat er te weinig tijd is om even in stilte te ‘luisteren’. Te zien wat me aangereikt wordt en daar weer nieuwe inspiratie vandaan te halen. Dan heb ik het gevoel dat ik stilsta, terwijl ik juist iemand ben van beweging en groei, ontdekken en uitvoeren, vrij zijn!