Tweelingziel / Zielsverwanten
Joan Malm
Geplaatst om 22 november 2004

Ontmoeting/herkenning.
De kans dat je je tweelingziel ontmoet, is niet groot. Ten eerste moeten beide zielen dan gelijktijdig geïncarneerd zijn en ten tweede moeten beiden een gelijkwaardig niveau van zelfontwikkeling hebben bereikt. Ze moeten emotioneel/geestelijk elk voldoende op eigen benen kunnen staan. Als aan deze voorwaarden wordt voldaan, kunnen ze elkaar ontmoeten en ook herkennen. Dat herkennen vindt plaats op zielsnivo en dat is een heftig moment. Het wordt vaak omschreven in termen van liefde-op-het-eerste-gezicht. In ieder geval een indrukwekkende gebeurtenis voor beiden. Na die herkenning zijn de zielen weer verenigd en kunnen ze nooit meer gescheiden worden. Het blijven nog wel elk verschillende individuen, maar op zielsnivo heeft er een versmelting plaatsgevonden. Deze eenheid is voor hen ook voelbaar als ze mijlen van elkaar verwijderd zijn. De versmelting heeft tot gevolg dat ze bij hun ontwikkeling hun energieën gaan bundelen, waardoor beider ontwikkeling zich in een versneld tempo voorzet (1 + 1 = 2+).
Tweelingzielen kunnen elkaar ook tegenkomen zonder dat die versmelting plaatsvindt. Dan is een van beiden of beiden hier nog niet aan toe v.w.b. de ontwikkelingsgraad. Afhankelijk van hoe de splitsing heeft plaats gevonden, kan zo’n relatie harmonieus verlopen (ze zijn dan a.h.w. gelijk aan elkaar), of juist met heftige confrontaties. Dan zijn ze elkaars complement; de een heeft die eigenschappen die de ander juist mist. Ze vullen elkaar dan perfect aan. Het is dan aan hun of ze dit harmonieus op kunnen lossen, of dat er conflicten ontstaan.
Ondanks het feit dat de kans op een ontmoeting klein is, komt het nu (Aquarius-tijdperk) vaker voor dan voorheen. De relatie hoeft niet altijd een liefdesrelatie te zijn. Het komt ook voor bij broers-zussen, ouders-kinderen en andere varianten. De tweelingziel kan in ieder geval herkend worden aan een sterke band met iemand e/o sterke overeenkomsten. Ook haat-liefde verhoudingen komen voor. Of iemand je tweelingziel is, dat weet je alleen zelf, volgens de literatuur. Afgaan op je intuïtie, die aangeeft het zeker te weten. Het schijnt dat tweelingzielen in de herkenningsfase daar nooit aan twijfelen.
Hoe te herkennen:
- Fundamenteel gevoel van eenheid in de relatie
- Gaan samen als 1 vooruit.
- Zelfde graad van geestelijke ontwikkeling.
- Het blijven 2 individuen; ze complementeren elkaar.
- Je weet dat deze relatie een doel heeft, hoewel dit doel zich pas later kan ontvouwen.
- Zielsliefde gaat verder dan ‘romantische liefde’, c.q.. verliefdheid.
- Men doet elkaar niet opzettelijk pijn, er zijn geen steken onder water, er is geen behoefte elkaar te straffen.
- Men voelt elkaars pijn, dus de pijn van de ander moet z.s.m. opgelost worden. T.b.v. het geheel.
- Gelijke aard, of juist complementair.
- Dezelfde wilskracht in crisissituaties.
- Strijd wordt snel bijgelegd en tot op de bodem uitgepraat.
- Onvoorwaardelijke liefde naar elkaar.
Zielsverwanten.
Naast tweelingzielen bestaan er ook nog zielsverwanten. Dat zijn zielen uit dezelfde zielengroep. Als je die tegenkomt, is er ook sprake van een sterke aantrekkingskracht. De verwijdering van de oerbron heeft in stappen plaats gevonden. Er scheidde zich eerst groepen zielen af, die zich steeds verder splitsten (zielsverwanten), totdat er tweelingzielen overbleven die uiteindelijk ook nog gesplitst werden.
Groepszielen incarneren vaak tegelijk om elkaar op aarde te kunnen helpen. Er zijn er ook meerdere van, terwijl er maar 1 tweelingziel bestaat.
Moest hier vanavond even naar op zoek, en had het in een keer gevonden. De bovenstaande tekst is dus niet van mij zelf, maar gegoogled. Kan het zelf niet beter verwoorden!
Voor meer logjes over Tweelingzielen klik je HIER
Wil je meer lezen over tweelingzielen? Onderstaande boeken zijn direct te bestellen door op de link te klikken!
Onderstaand een selectie:
Tweelingzielen – Patricia Joudry
Man, vrouw en zielenbewustzijn – Jaap Hiddinga
Verlangen naar mijn Tweelingziel – Sylvia Luca
Tagged: Herkenning, Ontmoeting, Tweelingziel, Zielsverwant

Stel!
Stel, dat ik hem heb ontmoet…mijn zielspartner…mijn ware geliefde…
Stel, dat de omstandigheden een traditionele “verkeringsperiode” niet toestonden i.v.m. verplichtingen cq verantwoordelijkheden…
Stel, dat we beiden toch vrij rationeel en verstandig zijn…
Stel, dat ik nooit meer iemand tegenkom, van wie ik zoveel kan houden…
Wat dan…???
Wat dan…???
Ik wil zó graag weer openstaan voor een nieuwe relatie, maar ben soms zó bang, dat ik nooit meer van iemand zó veel kan houden als van hém…
Wat een mooie verhalen allemaal! Ik zit even in een moeilijke periode. Daarbij komt ook dat ik mijn tweelingziel heb ontmoet, we voelen het beiden zo… Maar hij zit nog in een relatie. Hij zegt dat ik geduld moet hebben, omdat het universum bepaalt wat de volgende stap is. Zoiets… In de afgelopen maanden zijn we vaker met het universum geconfronteerd: wanneer we teveel en te snel wilden, werden we keihard teruggefloten.
Natuurlijk kan niemand mij zeggen wat ik moet doen. Maar we zijn bang om elkaar kwijt te raken, toch zegt mijn rationele ik dat er heel snel een moment komt dat ik beslissingen ga maken en knopen doorhak. Ten behoeve van mij, hem en uiteraard haar….
Wilde even mijn verhaal kwijt, want ik weet even niet wat ik moet doen: een stukje van mijzelf kwijtraken en tevens een stukje van hem, afwachten en zien wat tijd ons brengt… Zucht.
P.s. Uiteraard is het verhaal nog veel langer. Ik ken hem drie maanden en we zien elkaar 3/4/5 avonden per week. We mediteren, helpen elkaar met moeilijke issues in het leven, verwachten niks. We proberen alleen zelf zo rustig mogelijk te blijven, zodat de ander die rust overneemt. Ik kan zelfs voelen wanneer hij aan me denkt, krijg vaak binnen een paar minuten een sms van hem. Nou ja, jullie herkennen het vast wel…
Beste phantom fear,
Ik weet precies wat je ervaart, mijn situatie is vergelijkbaar. Ik voel hem ook aan wanneer hij aan me denkt. Ik ken 5 maanden en zie hem 2 keer week. De situatie blijft moeilijk om dat hij al een relatie heeft. We hebben het een aantal keren geprobeerd om uit te maken, maar we trekken elkaar weer aan. De band is sterker geworden. Ik weet ook niet wat te doen.
Wat heerlijk dat ik hier mensen kan ontmoeten die er net zo instaan als ik doe. Ik kan me zo alleen voelen…
Maar ook ik heb mijn tweelingziel twee jaar geleden mogen ontmoeten. Hij stond werkelijk plotseling voor mijn neus en sprak me aan. In eerste instantie herkende ik hem niet tot hij iets zei wat mijn gevoel triggerde. Alsof er een bom van herkenning insloeg. Het heeft een tijd geduurd voordat ik snapte wat ik voelde en wat het was. Hij heeft mij letterlijk wakkergeschud. Resulteert in een chaotische periode van bewustwording en het herkennen van mijn doel hier op aarde.
Hij heeft een (ongelukkige)relatie en de mijne staat ook onder serieuze spanning. Diep in mijn hart wil ik alleen maar bij hem zijn. We durven het tegenover elkaar niet uit te spreken. Hij niet spiritueel ontwikkeld. Hij leeft nog met het idee dat toeval bestaat en er geen dieperliggende redenen voor dingen zijn. Wat is wijsheid? Wie kan me wat opweg helpen?
Daarnaast, misschien heeft iemand hier iets aan; een prachtig gebed voor het openen van onze geest voor Hunab Ku.
————————————-
Kijk, vader Zon, hier ben ik, een deel van de Zon.
Ik kom naar je toe om inzicht te krijgen in de zin en de betekenins van de kosmos.
Ik vraag toestemming om binnen te gaan in jouw geheugen, want ik smacht naar herinnering.
Ik wil alles weer begrijpen.
Ik heb dit weten nodig voor de toekomst, zodat ik mijn levensweg opnieuw in harmonie met de aarde en de sterren kan bewandelen.
Hunbatz Men
————————–
P-tje, alleen hoef je je niet te voelen. Zoals je ziet zijn er velen die hetzelfde meemaken als jij.
Joan, bedankt… Ik vind het ook prettig om te zien dat er herkenning is. Ha, ha, bestaat er ook een vraagbaak?
P-tje, niet om mijn log zelf, anders dan wat er aan reacties hier geplaatst wordt.
Echter mocht je vragen hebben of extra toelichting, mag je me wel altijd mailen. Ik ben te bereiken op email adres whisperjoan@gmail.com. Dus schroom niet!
Ik (24 jaar) heb een half jaar geleden een meisje ontmoet en nu een half jaar later, denk ik dat dit mijn tweelingsziel is, nu ik gister voor het eerst hiervan gehoord heb. Al die tijd zit ik met het raadsel ‘wat is dit toch’. Ik leg graag mijn ervaringen uit in de hoop dat jullie kunnen beoordelen of dit mijn tweelingsziel is.
De eerste keer dat ik haar zag was op een feestje en het was een intens gevoel toen we elkaar aankeken. Ik zag toen vooral dat zij het intens beleefde. Daarna gingen we praten en er was een groot gevoel van verbondenheid, ik vergat dat er andere mensen bij waren. Ik vond haar zeer aantrekkelijk, maar het gevoel was meer en ik had geen behoefte om haar meteen de gaan zoenen ofzo.
De week erop zag ik haar weer en de verbondenheid was er weer, maar sindsdien lijkt het alsof we bang zijn voor elkaar.
Dit zou te maken kunnen hebben met het herkennen van jezelf in elkaar waar ik over gelezen heb.
Ik heb echt het gevoel dat zij op dit moment de meest bijzondere persoon voor mij is, maar ik ging er eerst vanuit dat dit ‘verliefd’ zijn is, ik ben hiervoor nooit echt verliefd geweest. Maar kan je verliefd zijn op deze eventuele tweelingsziel? ik weet ook niet hoe ik haar moet benaderen….
Kan je me melden hoe je weer heelt nadat je zielsverwant je heeft verlaten? Een paar jaar terug ontmoette ik een man en die ontmoeting maakte wederzijds diepe indruk. Toen hij me daags daarop zei geen nieuw contact met me te willen, voelde ik me als in diepe rouw, werd er direct ziek van. We spraken af elkaar toch opnieuw te ontmoeten en dat leidde tot een innige vriendschahp die als een thuiskomen bij elkaar aanvoelde; openstaan voor elkaar en houden van elkaar, het bracht ons blijdschap en levenslust. Dat raakte ik kwijt op het moment dat hij me zei dat ons contact hem benauwde. Mijn welbevinden was afhankelijk van de intensiteit onze contacten; dat was bij de eerste ontmoeting zo en speelt nu nog sinds onze contactbreuk (wederom o zijn verzoek). Ik weet dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn keuzes en ben in die zin ook verantwoordelijk voor het me verloren voelen zonder de contacten met hem die ik als mijn zielsverwant ervaren heb. Ik probeer wel weer dichter bij mezelf te komen, met oefeningen en al, maar zonder de aanvulling en reactie van de ander lukt het me nu niet. Mijn zelfvertrouwen en zelfwaardering zijn nu als dun ijs. Hoe herbouw ik dat als alleenstaande? Kan dat of is dat enkel mogelijk in relatie tot de ander? Hoeveel zielsverwanten heeft een ziel? En bestaat het nog een andere zielsverwant te ontmoeten?
Kan je me hierop antwoord geven?
Annoula
Zielensprong , de debuutroman van Guido Bindels, is opnieuw uitgebracht bij onze uitgeverij.
In deze bewerkte druk kun je genieten van de bevlogen schrijfstijl van de auteur. De hoofdpersoon Walter ontmoet tijdens zijn deelname aan de Tour de France zijn tweelingziel en krijgt een diepere kijk op zijn eigen leven. Een verhaal als dwarsdoorsnede door diverse culturen en gewoonten, een verhaal over de meest elementaire gevoelens in het leven. Meer over de schrijver en het boek vind je op onze website.
Kan iemand mij uitleggen waarom tweelingzielen niet bij elkaar zouden komen vanwege relaties, kinderen, problemen enz.? Dat iemand samen wil zijn met zijn tweelingziel is iets kosmisch, dat zou niemand tegen moeten houden. Dat wil niet zeggen dat de huidige relatie niet speciaal is en dat het geen pijn zal kosten als alles verandert om bij je tweelingziel te zijn, natuurlijk elke relatie-breuk zal veel pijn doen en zal verwerkt moeten worden. Maar na die pijn komt wel het ultieme geluk, wat je anders niet vindt. Dat geldt voor alle partijen. En het spijt me echt voor alle partners, maar tegen ware liefde en een tweelingziel kun je nou eenmaal niet op, ik zou daar geen genoegen mee nemen.
tja wat kan ik zeggen ,heb niet het idee dat ik mijn tweelingziel heb ontmoet ,wat me echter overkomt is even raar 5jaar terug heb ik een vrouw leren kenne ze zat diep in de problemen en leefde om zo te zeggen op straat dat wist ik op dat moment niet en toch had ik het gevoel /er werd een soort gedachte in mijn hoofd geprint zorg voor deze meid !!!!!!!!!!!!help haar en dat heb ik gedaan en doe dit nog steeds algoewel ik niet verliefd ben op haar blijf ik voor haar zorgen het is een soort opdracht iedereen verklaarde me zot
en ik moet zeggen vele malen dacht ik dat ik het was ook het was een opdracht die nu binnen enkele maanden zal aflopen ze is hersteld heeft haar zelfvertrouwen terug en heb gewoon het gevoel dat ik ze terug de wereld in moet sturen al die jaren heb ik me eenzaam gevoeld en vele malen heb ik gedacht ik stop hier mee maar steeds was er iets die me tegen hield ongelooflijk ,even ongeloofelijk als wat nu gebeurd gewoon het besef dat ik krijg nu is ze er bijna klaar voor ik mag haar laten gaan evenals het gevoel dat waneer dit zal gebeurt zijn ik de kans zal krijgen mijn tweelingziel te ontmoeten het is gewoon een gevoel dat ik heb hoop dat het uitkomt want ik snak ernaar zoals geen andere ooit gedaan heeft !!!!!!!!!!!!!!!! 5jaar van mijn leven gewoon door een gevoel hebben jullie daar al eens van gehoord ????????
Ik ken iemand die heel veel voor me betekent. voelden dingen aan Ook al was hij niet in de buurt…de dag dat hij overleed het voelden alof er iets uit me getroken wert van top tot teen voelden me daarna zwak en leeg letterlijk leeg..Of dit iets met zielsverwant te maken heeft weet ik niet..Maar ik weet wel dat het leven zonder hem zwaar is. en dat ik em niet meer dat meisje voel die ik was toen hij nog op aarde was…
Het is alweer een tijdje geleden dat hier een reactie op gestaan heeft van ‘ons’. De laatste keer is van Chant geweest. Een kleine aanvulling nu is dat wij 2,5 jaar geleden een zoon hebben gekregen (hij heet Lucky Forever, we noemen hem Lucky) en gisteren een dochter geboren is dit ons gevoel volledig heeft gecompleteerd. Zoals Chant al geschreven heeft in 2006 noemden we toen ons samenkomen Emooi. Zo is onze dochter nu ook genoemd. Als leuke bijkomstigheid hoorden we vanmorgen van de ambtenaar van de burgelijke stand dat ze een wereldunieke naam heeft. We hebben echt het ultieme volmaakte gevoel. Hadden we al maar nu nog meer.
@Wolf,
Helemaal leuk om te horen dat jullie samen het ultieme gelukkige gevoel samen hebben gecreëerd, in de vorm van elkaar en je gezin. In tweelingzielencontact komt het in veel gevallen niet tot een blijvende stabiele relatie (althans niet op aarde), dus mogen jullie in je handjes klappen.
Fijn om een update te lezen, kom vooral nog een terug.
Liefs
@Joan..klopt ik heb dezelfde ervaring…de verbinding tussen tweelingzielen is zo intens (op alle vlakken) dat het bijna onmogelijk is om een aardse relatie fysiek in stand te houdend.
Verbluffend is echter, dat op spiritueel gebied er een hele sterke band blijft bestaan….als of twee zogenaamde “oude zielen” elkaar weer tegen zijn gekomen ….
“
Copieergedrag Theodor ?
@Joan..klopt ik heb dezelfde ervaring…de verbinding tussen tweelingzielen is zo intens (op alle vlakken) dat het bijna onmogelijk is om een aardse relatie fysiek in stand te houdend.
Verbluffend is echter, dat op spiritueel gebied er een hele sterke band blijft bestaan….als of twee zogenaamde “oude zielen” elkaar weer tegen zijn gekomen ….
“
Wow! Tot een maand geleden had ik nog nooit van het onderwerp gehoord. En dan nu al zoveel herkenning. Diep in mijn hart weet ik dat het gebeuren gaat. Mijn ontmoeting met de andere helft van mijn ziel. Sterker nog ik ken ‘m al. Wacht tot hij zover is om over te gaan tot het samengaan. Maar ben al dankbaar voor het samenzijn wat er op onbewust niveau al is. Voorbij dit aardse leven. Het is zo ontzettend mooi!
lfs